Wat een rampdag, of achteraf toch niet.

Edit: Ik was dit blog al begonnen met schrijven vanmiddag en toen had ik een rampdag inmiddels is het opgeklaard in mijn hoofd en vind ik het toch niet meer zo'n rampdag.

Zoals je gisteravond laat hebt kunnen lezen kon ik de slaap niet te pakken krijgen. Heb ongeveer 7 uur geslapen met verschillende keren wakker...En om half 8 kon ik niet meer slapen en had ik zoiets van wat moet ik nou. ben uiteindelijk maar opgestaan en gaan ontbijten. Na een paar uur op mijn kamer te hebben gehangen, had ik besloten om toch maar mijn fiets uit de garage te halen en een stukje richting centrum te fietsen. Dan kon ik als ik weer terug was boodschappen doen. Voor ik van de campus af was was ik al buiten adem. Daarna was het voor een paar minuten alleen maar bergaf. wat op dat moment wel prettig was maar ik bedacht me dat ik dat ook allemaal weer omhoog moest fietsen. en voor ik het wist was het al zover ik moest een aardige klim omhoog maken en eenmaal boven zag ik het volgende:

Daar heb ik even pauze gehouden. wat gedronken en gegeten en hup op de fiets weer verder. Ook mooi om te weten Brussel stimuleert mensen om te fietsen, maar er staat niet erg duidelijk waar je mag fietsen. Tegenover dit prachtige architectuur, is het elisabethpark waar je als fietser gewoon mag fietsen.

Onderweg naar het centrum, wat ik in eerste instantie voorbij fietste op honderden meters, kwam ik nog een mooie kerk tegen die me erg deed denken aan die cathedraal in frankrijk.. (bepaal zelf) en volgens mij zijn ze in Brussel erg trots op hun striphelden. en het Brussels congres kwam ik ook tegen(tegenover het muntmuseum of een of andere belangrijke bank)

Welke cathedraal was het ook alweer

Eenmaal in de goede richting vond ik de grote markt binnen no time. Toen ik het zag moest ik zo enorm aan Praag denken.

heb er een rondje gelopen want was eigenlijk richting centrum gegaan om even te gaan winkelen(zonder geld uit te geven) maar kon dus geen winkels vinden.

Op mijn fiets dus weer stukje terug want daar zat volgens mijn kaart een winkel gelegenheid(never nooit gevonden). Mijn voeten deden zeer want ik had al iets eerder geconstateerd dat ik een blaar had gelopen. Dus op zoek naar een drogist. Maar niet te vinden. Vond wel een GB, een supermarkt onderdeel van de Carrefour. Dus ben daar pleister, een schaar en chocolade gaan halen zodat ik mijn voet kon verzorgen. ik was inmiddels al verschillende keren aangesproken in het Frans maar gelaten voor wat het was.

Ik was met mijn fiets tijdens deze ruim 4 uur durende rit verschillende malen afgestapt om mijn weg te vinden aan de hand van mijn kaart. En zo werd ik ook aangesproken door een hele vriendelijke man die wel wilde helpen maar door de taalbariere mij niet kon helpen. Gelukkig kwam ik op een bekend punt uit en vond ik zo mijn weg terug naar het Elisabethpark.  Daar heb ik weer even gerust, mijn voet geholpen en van het uitzicht genoten.

Eenmaal terug op mijn fiets werd ik weer aangesproken en ik dacht dat het was omdat je er niet mocht fietsen dus ik stapte af. maar ja weer taalbariere. het enige wat ik begreep was dat hij mij zijn nummer wilde geven. En later snapte ik ook waarom toen hij me begon af te lebberen.... voelde echt vies. Hij kwam uit frankrijk en hij had het over trouwen en weet ik veel wat nog meer. Ik had gelogen dat ik een vriendje had maar hij snapte het denk ik niet. Ben uiteindelijk weggegaan omdat ik "Boodschappen moest doen".  Onderweg terug voelde ik me zo vies en hoopte ik dat ik niet meer zoiemand tegen zou komen in Brussel anders kom ik niet meer van mijn kamer af behalve als ik naar school moet.

Ik wilde boodschappen doen maar was zo van de kaart dat ik niet meer wist waar ik heen moest. Dus had besloten dan vanavond maar geen vlees. Ik ben 2 a 3 uur op mijn kamer geweest en had met mijn vader geskyped. en  rond 4 uur begon ik toch wel trek te krijgen dus netjes begonnen aan mijn sla en het schillen van de aardappels, en het maken van de jus. In de keuken snapte ik er niks van want er stond dus niks op de fornuizen. Gelukkig kwam er iemand vlak na mij binnen en ze vertelde me hoe het werkte. Haar naam was Andrea en ze kwam uit Roemenië. Ze vertelde me wat meer over de school. Eenmaal bezig met koken kwamen er een heleboel mensen binnen die ook op zoek waren naar hun kamer. Grotendeels Erasmus studenten net als ik. Nikki kwam ook de keuken in en stelde zich voor en vertelde dat ze wel jaloers was op mij omdat ik lekker ging eten en zij sinds 8 uur vanochtend niks meer op had. Nikki heb ik maar heel kort gesproken maar ze lijkt me wel heel aardig.  Andrea ging weg naar haar komer om verder te gaan met haar eten en toen kwam er nog iemand aan ook uit roemenie maar haar naam weet ik (nog) niet. En die vertelde me wat meer over de campussen. En het ziet ernaaruit dat ik heel Brussel door moet voor mijn lessen. Maar ik heb wel mijn eerst gekookte maal uit huis op en het smaakte heerlijk. Jammer genoeg hebben we geen oven maar daar kan ik wel mee leven. Ik zal straks kijken of er nog een stel mensen zijn in de gezamelijke ruimte.

Na al het gedoe vanmiddag is het toch op zich nog een leuke dag geworden met nieuwe mensen en binnenkort feestje op onze verdieping. Kan niet wachten tot over 2 weken.

Ben nu terug op mijn kamer en heb nog het een en ander toe te voegen. Was naar de keuken gegaan en daar zaten er verschillende te eten. We hebben denk drie uur lang met een groep zitten kletsen dan gingen er weg en kwamen er weer bij. We hebben beneden ook nog even rondgelopen. Morgen hebben we afgesproken met een hele groep te gaan winkelen voor belangrijke dingen als eten en potten en pannen voor degene die dat nog niet hebben. We gaan met een hele groep eten maken en in een andere studentencomplex opeten en daarna nog stappen in hartje Brussel. Ben benieuwd:D kan niet wachten.