De rit van iets meer dan 1,5 uur was sneller voorbij dan ik dacht en voor ik het wist zaten we in Antwerpen en zagen we daarna het Atomium voor ons. Eenmaal in de buurt hebben we 3 keer de campus opgereden omdat we niet wisten waar we moesten zijn. Het staat ook typisch zoals je van belgen verwacht aangegeven. Gelukkig hadden we een vermoeden waar we moesten zijn. We hadden het gevonden en daar ging het om. Uiteindelijk was ik wel een beetje teleurgesteld over mijn kamer. Mijn kamer thuis is onderhand nog groter. Mijn eerste reactie was ik wil hier weg!
Ben uiteindelijk ook wel even een paar uur weggeweest want wilde het Atomium van dichtbij zien. En aangezien ik het eigenlijk kan lopen wilde ik erheen. Het is echt reusachtig. Nooit verwacht dat de grote me zou verbazen. Maar als je iets meer bergafwaarts ging staat er een hele mooie fontein. (zie hieronder)
Eenmaal terug verdergegaan met inruimen en toen rond acht uur was het tijd voor het laatste afscheid van mijn pa. Toch wel prettig om te zien dat ik niet de enige ben die het er moeilijk mee heeft. En nu zit ik dus al een tijdje alleen op mijn kamer. Ben er net achtergekomen dat ik een buurman heb uit Aberdeen. Ben benieuwd wie en waarvandaan er de komende dagen nog meer komen opdagen.
Ga denk ik maar zo slapen omdat ik geen idee heb wat ik nog kan doen.
No comments:
Post a Comment