Eerste Schooldag

Heb gisteren weer niet geschreven omdat het een bizarre dag was... Ik voelde me vreselijk had ontbijt om half 3 lunch rond 4 en portugees diner rond 9 uur... Het portugeze eten was heerlijk. ik ging alleen maar naar de keuken voor gezelligheid en kreeg ervoor in de plaats eten.. nooit gedacht zoiets met aardappels te doen.

Maar goed genoeg over gisteren....
Vandaag eerste lessen gehad. ik werd 5 minuten voor mijn wekker waker die ik op 9 uur had gezet...(9 uur?!) moest om kwart voor 10 vertrekken om mijn eerste les Introduction to Belgium te volgen.  was wel leuk. Ik wist veel meer over België dan ik dacht. Daarna gegeten in het cafetatia op de vierde verdieping... was zo lekker. Meteen daarna naar Eventorganizing. kregen we de schok van ons leven. we moeten 13 december een Poolse avond organiseren met een omzet van 2000 euro... Doel de investeringen uit de winst te halen. Gelukkig heb ik klasgenoten in Polen op dit moment en heb ik hier afgelopen dinsdag een pool ontmoet tijdens de Rits Café Belgium for Dummies avond. Daarna werden we eerder vrijgelaten dus ik terug naar de studenthome omdat ik trek had en dacht heel veel tijd te hebben om spaghetti te maken... had uiteindelijk een half uurtje. Dikke tegenvaller maar goed half uurtje gegeten gedronken en hup weer op pad de hitte in. Het is hier net zomer. Had van kwart voor 6 tot 7 uur les. Was vreselijk om half 7 was ik alles al kwijt waar de lerares over had gepraat. Maar één ding weet ik wel dat vak ga ik niet volgen. Gelukkig kan ik alle andere vakken nog een keer uitproberen voor ik mijn definitieve keuze maak. Aangezien één van mijn vakken niet meer wordt gegeven moet ik iets anders doen. En ik denk dat ik spaans ga volgen. Genoeg spaanse mensen hier om mee te oefenen:)
Na school naar HET studenten event van het jaar Brussel Brost geweest... Appelpop is tig keer beter maar goed... ben er geweest.

Nu ga ik denk ik even Glee kijken en dan slapen want morgen om kwart voor 11 Advertising gevolgd door Current Affairs en een bezoek aan de IKEA... wordt voor de verandering weer een lange dag... en Natuurlijk naast de poolse avond in Rits Café ook onze Hollandse avond op de 2e vloer organiseren.. Morgen maar met Limor en Carenlyn bespreken hoe we het gaan doen zodat de reclame kan beginnen.

Transport, shoppen en dronken lui...

De titel beschrijft grotendeels hoe mijn dag was. We zijn vanochtend met zn vieren naar school gegaan om ons bewijsje op te halen om daarna de kaart te gaan halen. We gingen een wedstrijdje houden om te zien wat de snelste weg was. Limor en Karenlyn gingen anders dan Micky en ik. Inzet als we verloren ehetneten van limor's couscous, of de winnaar een omelet. Een regel niet rennen. Er was niks gezegt over lopen op de roltrap. Maar zoals verwacht wonnen Micky en ik. Kan niet wachten op mijn omelet.

Met nicky toen wat winkels in geweest en een super winkeltje gevonden met super mooie kettingen. Na aardig wat winkels te hebben gezien terug gegaan. Bij Jette gesplitst omdat ik nog wat boodschappen moest doen en nicky terug wilde.

Met limor zitten eten en er kwamen vanzelf meer mensen... En besloten naar de avond belgium for dummies. Was best saai maar met chocolade en aardige mensen kan het toch leuk worden. Bij de bus van half twee kwamen we een heleboel van de groep tegen die uit een Schotse kroeg kwamen.Zodra we in de bus zaten kwam ik erachter dat adria erg dronken was. Ik had wel de slappe lach om hem... En hoop dat ie de rest van de nacht zíjn roes uitslaapt. Henri is vanochtend alleen naar Amsterdam vertrokken.wat ie daar doet is geen verrassing hoop alleen dat ie het ver van mijn kamerraam rookt. Nu slapen was een lange vermoeiende dag.

Twee dagen

Het internet werkt niet echt mee op het moment hier. Gelukkig zijn er meerdere manieren om op het internet te komen. Gisteren heb ik niet geschreven wat er gebeurd was omdat ik zo moe was. Daarom nu dus twee dagen in een.

Zondag:
Mijn ouders kwamen ontbijten bij mij. Een heleboel zouden naar de markt gaan, limor ook alleen voelde die zich heel erg ziek. Ik zou met mijn ouders naar manneke pis gaan. Maar we besloten gewoon in mijn kamer te blijven en schoon te maken (wat inmiddels alweer mag gebeuren). Daarna werd ik naar station beekkant gebracht. Ik dacht ik vertrek vroeg dan ben ik er op tijd nooit geweten dat dat station op slechts 10 minuten rijden lag dus was bijna een uur te vroeg. Tijd verstreek zoals blijkbaar normaal is in brussel, veel te snel. Afscheid nemen deed weer pijn. Maar ik wist dat ik gelukkig weer een heleboel vrienden had om me eroverheen te helpen. Vanaf beekkant gingen we naar het Atomium. Het was een chaos het organiseren bij het Atomium. We waren uiteindelijk toch binnen gekomen met een ouwe sok van een gids... Hij was niet interressant en dat gold grotendeels voor het Atomium ook. Het enige wat spektakulair had kunnen zijn was het uitzicht. Maar dat was me geen uur wachten waard. Achteraf hoor je dat als je boven was geweest je ook een hele tijd had moeten wachten om weer beneden te komen. Wij als groep zijn een ijsje gaan eten en op het gras gaan zitten voordat we terug gingen naár het studentenhuis. Daar zijn we opgesplitst en ieder zijn eigen weg gegaan. Ik ging kijken hoe het met limor was. Die voel zich inmiddels beter. We besloten om een grote maaltijd klaar te maken. We hadden spaghetti met saus en sla. Nicky ging ook mee en die had brood en ik had kruide boter. Dus we hadden een erg grote maaltijd. Ik heb THE Voice gezien en hij is weer goed dit jaar. I love Charlie luske. Heb wat gelezen en was zo moe dat mijn blog erbij inschoot.

Vandaag:
We moesten om 1 uur naar een infosessie komen en besloten eerder te gaan om te kijken of we ons Ov. Voor elkaar konden krijgen. Maar helaas geen geluk. De infosessie was niet erg interressant. Daarna konden we een aantal uur wachten voor een gratis drankje maar dat vonden we te lang duren. We zijn bij de Lidl wat boodschappen gaan doen en daarna opgesplitst in een groepje dat terug ging en een groepje dat ging winkelen(we waren op dat moment met vier de rest was al weg) ik ging met nicky winkelen. We zijn naar manneken pis gelopen voor een lekkere wafel. Manneken pis konden ze vandaag beter manneken drup noemen. Want plassen deed ie niet echt. Daarna weer terug richting huis. Onderweg even gestopt om nog wat boodschappen te doen want ik wilde chrystal clear(blijkbaar ook typisch Nederlands want kon het niet vinden). We hadden het precies in een uur gered om alles te doen. Dus we konden weer mee met de bus. Terug even rustig aan gedaan limor was met haar klasgenoot eten gaan maken ik had geen trek.dus ik ging later met nicky en mijn saus brande aan en mijn spaghetti eindigde in de gootsteen dus had mijn dag qua eten maken niet. Nu op mijn kamer een lijstje maken wat ik nodig heb en niet heb. Zoals een tupperware bakje waar ik mijn restjes in kan bewaren en boterhammenzakjes. Morgen om tien uur vertrekken om hopelijk de Ov kaart te kunnen gaan halen. Dan kunnen we de Ikea gaan zoeken voor nicky. Ze wil nog een lamp voor bij haar bed. Nu ga ik lezen en daarna slapen als het internet het (beter) doet komen er foto's.

Weekend

Het eerste weekend hier zou heel spektakulair moeten zijn. Maar dat was het eigenlijk helemaal niet. Er was bijna niemand in de gangen vandaag. Ook kwamen mijn ouders op bezoek. Heel gezellig. En ik was ook blij dat de rest niets gepland had staan. Ik wilde gaan winkelen middag naar een stel vrolijke shirts die ik zonder riem of vest zou kunnen dragen. Niet geslaagd. Ik heb echter wel verrassingen gevonden in de spullen die mijn ouders kwamen brengen. We zijn dus daarna even boodschappen wezen doen omdat ik tot morgenmiddag 3 monden moet vullen. en daarna naar het Atomium. Het is een indrukwekkend gebouw. En morgen gaan we hem met een groep beklimmen. Ik denk dat ik erheen ga als mijn ouders weg zijn. We zijn frietjes gaan eten bij "De Spiegel" in Jette met uitzicht op het Atomium over de huizen heen. En voor morgen staat pp de planning even naar Manneken Pis te gaan. Hij heeft dan weer een ander kleedje aan. Ik wil hem ook een keer naakt zien gewoon voor de fun. Misschien dat ik op Facebook al zijn kleren bij ga houden. Nu ga ik mijn bed leegmaken mijn molton erom trekken en dan maar slapen.

Orientationday

Vandaag was mijn orientatiedag. En toen ik deze blog ging schrijven viel het me op dat ik in het engels wilde beginnen. Over het algemeen maakt het voor mij niet zoveel uit maar voor degene die het lezen waarschijnlijk wel.

Ik ben nog niet zo heel lang geleden teruggekomen samen met Nicky. We zijn beide niet zulke feestbeesten en zitten liever op bed met een boek. Dan komt daar nog bij dat het vanochtend best vroeg was en het echt een vermoeiende dag is geweest.
Het begon vanochtend met ontbijt. In eerste instantie deprimerend. Yoghurt en een appel. op tweede gezicht nog deprimerend. Yoghurt, een appel, een croissant en een chocolade broodje.Het was gewoon te weinig en te slecht vullend. Daarna met de bus, die met ons overvol zat, naar de campus. Of beter gezegt het Rits Café. Daar hebben we informatie gekrijgen en een simkaart.(kan niet zeggen wat mijn nummer is want Janina heeft mijn spullen op haar kamer en die is nog aan het feesten). Daarna naar Campus Danseart waar ik de komende vier maanden naast Jette veel tijd ga besteden met een heleboel mensen hier. Daar hebben we op de 4e verdieping met prachtig uitzicht zitten eten. Daarna een wandeling door de stad. Die wandeling duurde mij veel te lang. maar ik heb wel veel plekken gezien. De plassende hond, de tegenhanger van Manneken Pis en Jeanneke Pis. Het kasteel waar de koning werkt hij was niet thuis. Manneken Pis zelf. en een heleboel gebouwen met een stripfiguur plaatje op de muur geschilderd.

 

Na de wandeling gingen we terug naar het Rits Café. Daar kregen we twee drankjes en wafels. We hebben daar met de hele groep wel een paar uur gezeten en het cafe werd leger en leger. Tegen half acht bedachten we wat te eten te gaan halen in de buurt. Toen zaten we er al enkele uren. en besloten was:Döner Kebab. We hebben een stukje gelopen en vonden naast de Leonidas een leuk plekje met een buitenterras daar zijn we gaan zitten en hier zie je het resultaat. We hebben daar ruim een uur gezeten en lekker gegeten voor we naar Churchill's gingen. daar was echt niks aan. het was een mooi gebouw maar een feestje vond ik het niet. Veel bier. Het bier dat ze schonken deed me denken aan Hertog Jan. rond kwart over 11 vertrokken en richting metro gegaan. besloten met de tram te gaan omdat dat sneller was en even 12 uur terug op mijn kamer. Nu moet ik gaan slapen maar ik heb nog geen zin. Morgen komen mijn ouders even over voor een nachtje en ik heb zin in wat te eten op dit moment. Morgen weer meer.

Dagje Rust....

Vandaag een dagje rust bijna niks doen. Veel tijd op de kamer doorgebracht en het niet eens erg gevonden. Maar dat komt misschien omdat we zoveel mensen over de vloer hebben gehad. Alba kwam even een praatje maken, en die was niet weg te slaan bij ons. We hebben ook maar de student home facebook groep aangemaakt. Toen kwam de rest van de groep kijken en vonden de kamer van mij en Limor wel oke. Maar dat komt misschien omdat wij onze kamer wat meer konden aankleden omdat wij veel van huis mee konden nemen. Bij ons hoefde niet alles in één koffer te zitten.
Toen ze weer weg waren kwam Nicky even langs en vertelde dat ze eigenlijk net als Limor en ik wel wilde gaan kijken waar de school is, maar omdat ze ons dat morgen allemaal gaan laten zien en uitleggen. Hadden we besloten maar een wandeling later op de middag te gaan doen. En het werd een lang rondje. We waren bijna de weg kwijt we waren ondehand helemaal naar Jette gebleven maar bleven in het bos en liepen op een gegeven moment tussen twee spoorlijnen in. en toen we weer erover konde wisten we niet waar we waren. En hoe we terug moesten komen. maar we hebben het teruggevonden. het duurde ruim 2 uur het wandelingetje...Nog even lekker rustig gezeten serie gekeken en toen samen met Limor eten gemaakt en gegeten. Toen kwam Nicky er ook bij terwijl wij aan het eten waren en zij ging koken. En tegen de tijd dat Nicky klaar was kwam de rest terug van de Ikea. Die ik ben ik bang ook nog moet gaan bezoeken als ik niet voorzichtiger ga doen met mijn spullen.

Nu even spulletjes bij elkaar zoeken, even douchen en op tijd onder de wol. Morgen om half 9 beneden in het cafetaria geloof ik. En dan het begin van de Orientatiedag:)

Nieuwe Buren, inkopen en gezelligheid

Vanochtend weer veel te vroeg wakker net zoals de andere dagen. Maar het scheelde ik wist dat we om 10 uur met een groep in de keuken hadden afgesproken om vervolgens inkopen te gaan doen. Ik had in Nederland al veel ingeslagen dus had maar weinig nodig.

Vlak voor ik van plan was naar de keuken te gaan kwam mijn overbuurvrouw aan. Ik begon in het engels en toen bleek ze dus net als ik uit Nederland te komen. Zeist wel te verstaan. Alsof dat zo ver bij mij vandaan is. Ik vertelde haar dat ik met een stel mensen van de verdieping had afgesproken om te gaan winkelen omdat zij bepaalde dingen nog niet hadden. Het leek haar best wel leuk en ze ging mee. 

We begonnen bij de Aldi. Lekker gemakkelijk de Aldi. De prijzen voor bepaalde artikelen verschillen zo enorm dat ik alleen heb gekozen voor dingen die al op mijn lijstje stonden. En een stel goedkope luxe dingen zoals marsepein.  we kwamen daar met 9-en uit en denk wel 9 Aldi-tassen vol en een stel gewone tassen tot de nok toe gevuld. Daarna gingen we naar de Carrefour nog meer kopen. Het was zo grappig hoeveel tassen we hadden. Er is een foto gemaakt maar die heeft iemand anders dus die moet ik nog even zien te bemachtigen zodra we een facebook groep hebben gemaakt. Toen zijn we weer teruggegaan naar onze appartementen en het duurde zolang voor Alba langs kwam om te zeggen dat we weer gingen, over een uur om precies te zijn, dat ik met Limor mijn overbuurvrouw aan de klets raakte en voor we het wisten was het bijna tijd te vertrekken dus snel alles in de tas gedaan wat nodig was en op richting de Botanique, kruidtuin op zijn vlaams, botanische tuinen. Met de bus en de metro. In de tuinen had ik het idee dat ik ver van het centrum was inplaats van enkele meters van het centrum. De fontijnen en de beelden deden me denken aan een bos dat goed was onderhouden.
We zijn toen we Jenny een fins meisje en haar vriendje hadden gevonden richting de supermarkt gegaan om eten te halen om bij Agnes, die mijn kamer vorig jaar had, het klaar te maken. We besloten Pizza te gaan eten.

Het was echt super gezellig met zijn allen in zo'n kleine keuken die zo niet lijkt op onze gevangenis keuken.  Dat ik het jammer vond dat ik bijna in slaap viel. Ik besloot dat het wijzer was om naar huis te gaan en te gaan slapen. Maar onderweg terug moest ik samen met Limor nog op zoek naar de bushalte omdat ze bezig zijn met het plein waar onze bus normaal gesproken is. Maar we hadden het gevonden. Alleen op het eind was het welke halte ook alweer want er waren 3 haltes genaamd UZ-Brussel. Gelukkig was er een vlaamse dame zo vriendelijk te zeggen dat het de laatste was. En ze had gelijk. Eenmaal op de kamer nog wat gedronken en gekletst met Limor. Voor ik bedacht dat het tijd was te gaan slapen maar eerst nog even mijn blog te schrijven. En terwijl ik dit blog aan het schrijven was kwam mijn pa even tussendoor om te skypen en vertelde dat hij sinds kort Facebook heeft. Mijn ouders worden nog hip:) Maar nu is het echt tijd om te gaan slapen. Morgen kijken met de Metro waar ik de school kan vinden. En wat ik morgen eet zie ik dan wel weer. Vast iets innovatiefs.

Wat een rampdag, of achteraf toch niet.

Edit: Ik was dit blog al begonnen met schrijven vanmiddag en toen had ik een rampdag inmiddels is het opgeklaard in mijn hoofd en vind ik het toch niet meer zo'n rampdag.

Zoals je gisteravond laat hebt kunnen lezen kon ik de slaap niet te pakken krijgen. Heb ongeveer 7 uur geslapen met verschillende keren wakker...En om half 8 kon ik niet meer slapen en had ik zoiets van wat moet ik nou. ben uiteindelijk maar opgestaan en gaan ontbijten. Na een paar uur op mijn kamer te hebben gehangen, had ik besloten om toch maar mijn fiets uit de garage te halen en een stukje richting centrum te fietsen. Dan kon ik als ik weer terug was boodschappen doen. Voor ik van de campus af was was ik al buiten adem. Daarna was het voor een paar minuten alleen maar bergaf. wat op dat moment wel prettig was maar ik bedacht me dat ik dat ook allemaal weer omhoog moest fietsen. en voor ik het wist was het al zover ik moest een aardige klim omhoog maken en eenmaal boven zag ik het volgende:

Daar heb ik even pauze gehouden. wat gedronken en gegeten en hup op de fiets weer verder. Ook mooi om te weten Brussel stimuleert mensen om te fietsen, maar er staat niet erg duidelijk waar je mag fietsen. Tegenover dit prachtige architectuur, is het elisabethpark waar je als fietser gewoon mag fietsen.

Onderweg naar het centrum, wat ik in eerste instantie voorbij fietste op honderden meters, kwam ik nog een mooie kerk tegen die me erg deed denken aan die cathedraal in frankrijk.. (bepaal zelf) en volgens mij zijn ze in Brussel erg trots op hun striphelden. en het Brussels congres kwam ik ook tegen(tegenover het muntmuseum of een of andere belangrijke bank)

Welke cathedraal was het ook alweer

Eenmaal in de goede richting vond ik de grote markt binnen no time. Toen ik het zag moest ik zo enorm aan Praag denken.

heb er een rondje gelopen want was eigenlijk richting centrum gegaan om even te gaan winkelen(zonder geld uit te geven) maar kon dus geen winkels vinden.

Op mijn fiets dus weer stukje terug want daar zat volgens mijn kaart een winkel gelegenheid(never nooit gevonden). Mijn voeten deden zeer want ik had al iets eerder geconstateerd dat ik een blaar had gelopen. Dus op zoek naar een drogist. Maar niet te vinden. Vond wel een GB, een supermarkt onderdeel van de Carrefour. Dus ben daar pleister, een schaar en chocolade gaan halen zodat ik mijn voet kon verzorgen. ik was inmiddels al verschillende keren aangesproken in het Frans maar gelaten voor wat het was.

Ik was met mijn fiets tijdens deze ruim 4 uur durende rit verschillende malen afgestapt om mijn weg te vinden aan de hand van mijn kaart. En zo werd ik ook aangesproken door een hele vriendelijke man die wel wilde helpen maar door de taalbariere mij niet kon helpen. Gelukkig kwam ik op een bekend punt uit en vond ik zo mijn weg terug naar het Elisabethpark.  Daar heb ik weer even gerust, mijn voet geholpen en van het uitzicht genoten.

Eenmaal terug op mijn fiets werd ik weer aangesproken en ik dacht dat het was omdat je er niet mocht fietsen dus ik stapte af. maar ja weer taalbariere. het enige wat ik begreep was dat hij mij zijn nummer wilde geven. En later snapte ik ook waarom toen hij me begon af te lebberen.... voelde echt vies. Hij kwam uit frankrijk en hij had het over trouwen en weet ik veel wat nog meer. Ik had gelogen dat ik een vriendje had maar hij snapte het denk ik niet. Ben uiteindelijk weggegaan omdat ik "Boodschappen moest doen".  Onderweg terug voelde ik me zo vies en hoopte ik dat ik niet meer zoiemand tegen zou komen in Brussel anders kom ik niet meer van mijn kamer af behalve als ik naar school moet.

Ik wilde boodschappen doen maar was zo van de kaart dat ik niet meer wist waar ik heen moest. Dus had besloten dan vanavond maar geen vlees. Ik ben 2 a 3 uur op mijn kamer geweest en had met mijn vader geskyped. en  rond 4 uur begon ik toch wel trek te krijgen dus netjes begonnen aan mijn sla en het schillen van de aardappels, en het maken van de jus. In de keuken snapte ik er niks van want er stond dus niks op de fornuizen. Gelukkig kwam er iemand vlak na mij binnen en ze vertelde me hoe het werkte. Haar naam was Andrea en ze kwam uit Roemenië. Ze vertelde me wat meer over de school. Eenmaal bezig met koken kwamen er een heleboel mensen binnen die ook op zoek waren naar hun kamer. Grotendeels Erasmus studenten net als ik. Nikki kwam ook de keuken in en stelde zich voor en vertelde dat ze wel jaloers was op mij omdat ik lekker ging eten en zij sinds 8 uur vanochtend niks meer op had. Nikki heb ik maar heel kort gesproken maar ze lijkt me wel heel aardig.  Andrea ging weg naar haar komer om verder te gaan met haar eten en toen kwam er nog iemand aan ook uit roemenie maar haar naam weet ik (nog) niet. En die vertelde me wat meer over de campussen. En het ziet ernaaruit dat ik heel Brussel door moet voor mijn lessen. Maar ik heb wel mijn eerst gekookte maal uit huis op en het smaakte heerlijk. Jammer genoeg hebben we geen oven maar daar kan ik wel mee leven. Ik zal straks kijken of er nog een stel mensen zijn in de gezamelijke ruimte.

Na al het gedoe vanmiddag is het toch op zich nog een leuke dag geworden met nieuwe mensen en binnenkort feestje op onze verdieping. Kan niet wachten tot over 2 weken.

Ben nu terug op mijn kamer en heb nog het een en ander toe te voegen. Was naar de keuken gegaan en daar zaten er verschillende te eten. We hebben denk drie uur lang met een groep zitten kletsen dan gingen er weg en kwamen er weer bij. We hebben beneden ook nog even rondgelopen. Morgen hebben we afgesproken met een hele groep te gaan winkelen voor belangrijke dingen als eten en potten en pannen voor degene die dat nog niet hebben. We gaan met een hele groep eten maken en in een andere studentencomplex opeten en daarna nog stappen in hartje Brussel. Ben benieuwd:D kan niet wachten.

nu alweer een blog

Ja de laatste staat er pas net op maar kan totaal niet slapen... moet alleen maar aan thuis denken en mijn bed ligt in een kuil, dus het slaapt voor geen meter. Zit nu dus maar op Msn en schrijf deze blog om toch mezelf nog een beetje meer moe te maken. Hoor continue deuren die dichtklappen en dat terwijl er wordt verwacht na 22.00 uur complete stilte te zijn in het complex. De meeste deuren zijn volgens mij niet eens op mijn verdieping. Ook gaat die stomme koelkast om de zoveel tijd lawaai maken. Hoe moet ik zo gaan slapen. weet wel allemaal vreemde geluiden maar toch. normaal slaap ik door veel meer heen. waarom moeten je hersens je op momenten dat je wil slapen je wakker houden?

Op Kot

Ja mensen nu is het dan eindelijk zover ik woon zoals de belgen zeggen op kot. Vanochtend eerst naar de supermarkt geweest om wat minder lange houdbare dingen te kopen. De planning was om om 10 uur te vertrekken wat dus iets later werd. Mijn moeder zei wel zo mooi de hele tijd opgeruimd staat netjes, en dat het tijd was dat ik vertrok. Maar puntje bij paaltje was ik niet de enige die het niet droog hield.



 De rit van iets meer dan 1,5 uur was sneller voorbij dan ik dacht en voor ik het wist zaten we in Antwerpen en zagen we daarna het Atomium voor ons. Eenmaal in de buurt hebben we 3 keer de campus opgereden omdat we niet wisten waar we moesten zijn. Het staat ook typisch zoals je van belgen verwacht aangegeven. Gelukkig hadden we een vermoeden waar we moesten zijn. We hadden het gevonden en daar ging het om. Uiteindelijk was ik wel een beetje teleurgesteld over mijn kamer. Mijn kamer thuis is onderhand nog groter. Mijn eerste reactie was ik wil hier weg!

Ben uiteindelijk ook wel even een paar uur weggeweest want wilde het Atomium van dichtbij zien. En aangezien ik het eigenlijk kan lopen wilde ik erheen. Het is echt reusachtig. Nooit verwacht dat de grote me zou verbazen. Maar als je iets meer bergafwaarts ging staat er een hele mooie fontein. (zie hieronder)

Daarna richting het Centrum van Jette gereden(das een soort dorpje opgeslokt door Brussel) en daar winkels gevonden. en uiteindelijk ook Patatjes gegeten!!! En alsof het zo hoorde had ik uitzicht op het atomium vanaf het terras. Heb geprobeerd me nog op de foto te zetten met het Atomium op de achtergrond maar dat lukte dus niet. En Lekkere frietjes dat het waren...

Eenmaal terug verdergegaan met inruimen en toen rond acht uur was het tijd voor het laatste afscheid van mijn pa. Toch wel prettig om te zien dat ik niet de enige ben die het er moeilijk mee heeft.  En nu zit ik dus al een tijdje alleen op mijn kamer. Ben er net achtergekomen dat ik een buurman heb uit Aberdeen. Ben benieuwd wie en waarvandaan er de komende dagen nog meer komen opdagen.
Ga denk ik maar zo slapen omdat ik geen idee heb wat ik nog kan doen.

Laatste Nachtje Thuis

Nu is het dan eindelijk echt zover mijn laatste nachtje in mijn vertrouwde bedje. Als ik morgen ga slapen word ik alleen wakker. Heb het toch nog druk gehad die weekend. Gisteren, met een beetje hulp, mijn kleren ingepakt en zoveel mogelijk van wat nodig was. Ook wat langer houdbare boodschappen alvast gedaan zodat ik daar in principe de eerste drie dagen geen boodschappen hoef te doen. (wat dus zeker niet gaat gebeuren). Daarna nog even gezellig met Nathalie afgesproken om dan daarna elkaar voor het eerst in lange tijd elkaar niet bijna elke week minstens 1 keer te zien. Had nooit gedacht dat Nathalie zoveel kracht had want werd onderhand geplet in de afscheidsknuffel.  Daarna terug naar huis weer een stel dingen inpakken en natuurlijk eten. En voor ik het wist was het avond voor het geslaagd feestje van Lennart. Daar zou Tessa misschien ook heen gaan. Tessa was gegaan en ik ben dus ook even gaan buurten. Was best gezellig rond een uur of half 11... toen kwam er leven in de brouwerij.



Voor vandaag was de boodschap simpel alle dingen die ik tot het laatste moment heb gebruikt inpakken. Mijn radio bijvoorbeeld waar ik onderhand een kwartier (misschien) voor nodig had om hem los te krijgen. En voor ik het wist was het tijd om naar het feest te gaan van Julian zijn ouders. Ik dacht ik ga door het veld dat is korter... tenminste als je goed rijdt... was helemaal afgedwaald. ik moest naar Rumpt en kwam twee dorpen verderop uit. Lennart was 10 minuten later uit Culemborg vertrokken en was er al even toen ik aankwam. Het was super gezellig en het hield mijn gedachten ook een beetje bezig, waardoor ik niet kon gaan denken aan het afscheid dat vanavond en morgen zou plaatsvinden.

Het afscheid ging goed. Ik denk dat ik morgen wat tranen laat als mijn pa me heeft weggebracht en onderweg terug is naar huis. Maar heb één troostende gedachte ze komen zaterdag. En dan ben ik lekker al naar het Atomium geweest want dat is slechts 3 kilometer van mijn appartement.

Afscheid is pijnlijk ook al is het tijdelijk

Ik had niet verwacht dat ik me vanavond zo zwaar, kapot, kl*te zou voelen. Met de open dag van de dansschool had ik al een traantje gelaten bij de gedachten dat ik die dansschoenen voorlopig niet te voorschijn zou halen. Nu ik dat wel gedaan heb is het nog pijnlijker. Ik weet dat het maar tijdelijk is, maar toch de mensen die ik daar ken zijn altijd aardig en je kan altijd een praatje maken met mensen ook al zijn ze nog niet je vrienden. Dansen verbind ons allen daar. Dansen vind ik leuk is een passie van me. En om de schoenen de komende vier maanden inplaats van elke week een enkele keer in de maand te gebruiken valt me daarom ook zwaar.Het voelt alsof mijn vriendje het net heeft uitgemaakt dat is de beste beschrijving. Maar ik onthoud dat deze enorme pijn in mijn hart, die erger is dan alle lichamelijke pijnen op dit moment, slecht tijdelijk is. Zondag en maandag zal ik het niet meer hebben als ik afscheid moet nemen van mijn familie... Het is een pracht kans die me hopelijk sterker zal maken dan ooit tevoren.

Bijna zover

Nog een paar dagen en dan is het zover. Dan vertrek ik eindelijk naar Brussel. Het voelt heel raar om alles en iedereen hier achter te laten. En dan over een aantal maanden als je terug kom alsof  je die maanden niet ben weggeweest.

Staat inmiddels genoeg klaar om 4 maanden mee door te komen. Schoenen worden stukje bij beetje ingepakt en kleren komen zaterdag aan de beurt met was hulp. Enige wat ik daar nog moet halen is eten.
Ergens kan ik niet wachten, en aan de andere kant wil ik niet weg. Het enige wat ik hoop is dat ik daar een heleboel leuke mensen leer kennen. Meer kan ik op dit moment niet verwachten.